Oldtimerdag 2010

Zoetermeer (NL)




●  Jaarlijkse bijeenkomst klassiekers
●  Van puntgaaf tot klusklaar
●  Extra aandacht voor legervoertuigen
●  Grote verscheidenheid aan oude auto's
●  Modellen van Rootes



mei 2010
 

  


Kijken en bekeken worden
 

Voor de tiende keer kwamen, op 15 mei 2010, in Zoetermeer eigenaren van oude auto’s bijeen om deel te nemen aan een toertocht door Zuid-Holland. Zo’n honderd deelnemers schreven zich voor dit jubileumevenement in. De variatie in vierwielers was ook dit keer weer ongekend groot.
Naast de toertochters waren er nog vele anderen die met hun oude auto naar de plaatselijke Dorpsstraat togen.
Vanwege de 65-jarige herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog waren er dit keer extra veel legervoertuigen van weleer. Als altijd trok het evenement de nodige belangstellenden, aangemoedigd door het mooie weer.

 

Veel belangstelling bij de start van de toertocht. 

Zelden is een file zo interessant en zo weinig ergerniswekkend. Rechts vooraan een Mercedes-Benz 190SL. 


Vader, moeder, vier kinderen en een grote hond. Ze kunnen probleemloos in een Chrysler Station Wagon uit 1966, één van de deelnemers aan de Zoetermeerse toertocht. Met grote regelmaat wordt hij gebruikt, al is een parkeerplaatsje vinden bij een druk winkelcentrum niet zo gemakkelijk. Daarvoor is de auto te lang en te breed. Het is dan ook meer dan een gewoon gebruiksvoorwerp. Zo’n auto is een hobby en het hele gezin moet erachter staan. Dat is ook zo, getuige de enthousiaste gezamenlijke deelname aan de tocht, al verwijst de vrouw bij een vraag naar het bouwjaar meteen door naar de man. Het is kennelijk toch vooral zijn hobby. Vaders virus is wel overgeslagen op één van de kinderen. Inderdaad, een jongetje. Vol trots wijst hij in een dikke oldtimercatalogus de auto aan waarom het gaat. De technische gegevens geven aan dat er acht cilinder onder de motorkap huizen. Uit de dubbele uitlaatpijpen stromen de nog ongefilterde uitlaatgassen. Op de wieldoppen staat stoer vermeld dat de auto schijfremmen heeft. Naar Amerikaanse gewoonte kan de achterruit naar beneden worden geschoven. “Zo’n auto vergt wel meer werk dan een hedendaags model”, erkent de berijder. Een fanatieke restaurateur is hij niet. Behalve het gebruikelijke onderhoud heeft hij er niet veel aan gedaan sinds de aankoop, zes jaar geleden.
 

Een Chrysler Station Wagon 1966, geen probleem voor twee volwassenen, vier kinderen en een hond.

De achterruit kan naar beneden worden gedraaid. Rechts: op de wieldoppen staat de tekst Disc Brake.

Een hele andere familiewagen, deze Renault Dauphinoise uit 1957.

Het wagentje heeft letterlijk drie deuren. Rechts: de motorkap is volgens de eigenaar toch goed dicht.

Driedeurs
Een ander gezin is gekomen in een familievariant van een Renault bestelwagentje, de Dauphinoise, letterlijk een driedeurs. De auto is van 1957. “Van 1 januari”, aldus de eigenaar, het bijzondere van de datum onderstrepend. Dat het wagentje ouder lijkt, kan wel kloppen. Het model is direct afgeleid van de vooroorlogse Juvaquatre. Omdat van de Dauphine geen stationcar werd gemaakt, bleef deze variant lang in productie.
De man vertelt méér klassiekers te hebben. Eigenlijk zou hij met een andere auto komen, maar die is door plotselinge motorpech uitgeschakeld. Daarnaast staat er ook nog een 4CV in zijn garage. Het is duidelijk dat de bestelwagen onlangs opnieuw is gespoten. Het geel en bruin zijn nog kras- en smetvrij. De merkaanduidingen, zoals op de grille, zijn nog niet aangebracht. Een voorbijganger vraagt of de motorkap misschien niet goed dicht zit. Dat lijkt misschien zo, maar schijn bedriegt. De grote gleuf tussen koetswerk en kap hoort bij dit model, aldus de eigenaar. Op foto's van vroeger zie je echter dat deze opening wel iets aan de grote kant is.
Nu we het toch over Renault hebben: ergens anders demonstreert de eigenaar van een Dauphine graag de ingenieuze plek voor het reservewiel: in een speciale ruimte achter het voornummerbord, onder de bagageruimte. Die zit immers aan de voorkant bij een model met de motor achterin. Hij laat voor de nieuwsgierige voorbijgangers de klep maar even open staan.
 

De Renault Dauphine ' verborg ' het reservewiel in een ruime achter de nummerplaat.

Twintig jaar werk of meer zit er in deze perfect gerestaureerde Volkswagen Kever.

De door Karmann gemaakte Kever Cabriolet mag er in deze vroege uitvoering ook zijn. Let op de extra koelsleuven.


Levenswerk
Wachtend op de start van de toertocht vertellen de deelnemers aan wie het horen wil hun eigen verhaal over aankoop, restauratie en onderhoud. Niet zelden gaat het over jaren van noeste arbeid die vooraf zijn gegaan aan de huidige staat van de auto. Een enkele liefhebber heeft er zijn levenswerk van gemaakt. Omstanders weten te vertellen dat ‘een brilkever’ maar liefst meer dan twintig jaar in de revisie is geweest. De eigenaar mag trots zijn. De wagen ziet er piekfijn uit en dingt ongetwijfeld mee naar de prijs voor de mooiste deelnemer. Ernaast staat een Kever cabriolet van Karmann. Niet exclusief, maar niettemin altijd aandacht trekkend.
In de meeste gevallen gaat het om een liefhebberij van mannen. Ze zitten meestal zelf achter het stuur. Een enkele keer blijkt een dame liefhebber, sleutelaar of geestdriftig berijder. In een grijze Fiat 1500 gaan moeder en dochter vandaag samen op pad, het kind in een kinderzitje.
 

Hoezo een mannenhobby? Deze Fiat 1500 Confort werd gereden door een vrouw.

De subtiele vorm van de achterzijde verraden dat Italiaanse stilisten aan het werk zijn geweest.

Tot in de puntjes verzorgd en afgewerkt was deze achtcilinder Cadillac.

Zelfs de radiatormascotte is een bijzonderheid bij een dergelijke wagen. 

Tijdens het wachten was de kap van deze Buick nog overeind, maar bij de toertocht ging die naar beneden. 

Ook bij een relatief luxe auto als een Buick was het dashboard in die tijd buitengewoon eenvoudig van opzet.

De Packard is een meer dan kloeke verschijning en trekt alleen daardoor al aandacht naar zich toe.

Links het dashboard, rechts de twee noodzittingen achterin die naar voren geklapt en weggewerkt kunnen worden.  

Links: zo werden velgen vroeger gemonteerd. Rechts: de vorm van de bovenzijde van de radiator is typisch voor Packard.  

Een Chevrolet Bel Air 1957 met als extra een zonneklep boven de voorruit. 

De ontwerpers hebben zich bemoeid met ieder detail van de auto.

Het zoeklicht en het achterop gemonteerde reservewiel waren destijds accessoires.

Aan enthousiasme geen gebrek, maar nog wel wat werk aan de winkel.

Ook aan Truuske is nog wel wat op te knappen wil ze blijven bestaan.


Opknapuren
Voorwaarden voor deelname aan deze manifestatie zijn een oude auto en voldoende affectie daarmee. Het begrip ‘oude auto’ is rekbaar en ‘liefhebberij’ evenzeer. De één vult het in met een kostbare en tot in detail opgeknapte vooroorlogse Cadillac, sportieve Buick, imposante Packard of een Chevrolet van de jaren vijftig, de ander straalt evenveel vrolijkheid uit bij een Suzuki coupeetje waar nog héél véél opknapuren in gaan zitten. De Suzuki lijkt nog heilig vergeleken met een Volvo 122. Die is niet alleen fors gedeukt, er zitten ook grote gaten in het koetswerk. Het belet de vijf inzittenden niet om vandaag deel te nemen. Voor de toerrit zijn alle deelnemers gelijkwaardig. De jury die later op de dag de mooiste inzending zal kiezen, denkt daar ongetwijfeld anders over. Die meet niet het enthousiasme van de eigenaar. Want een direct verband met het soort auto en de staat waarin deze verkeert, is er niet of nauwelijks. Waar een minimale Goggomobil Coupé het hart van de één steelt, doet een oude Ford Pick-up dat van een ander. Er zijn ook adepten van oude vrachtwagens als de Opel Blitz. Modellen als deze hebben veelal een tuinbouwleven in het Westland achter de rug. Na hun pensionering zijn ze niet afgeschreven, maar juist verwend met nieuwe onderdelen en een mooi kleurtje.
Idolaat van een BMW Baur-cabriolet of een andere versie uit de 02-serie is weer anders dan gek zijn op oude, maar goed onderhouden Lelijke Eend.

 

Liefhebbers kunnen hun hart verpanden aan minimale auto's zoals de Goggomobil Coupé.

Dergelijke lichten en zo'n achterruit passen bij grote, luxe coupés.

Een pick-up op basis van de A-Ford, dus eind jaren twintig gemaakt.

Zoals vaak bij pick-ups is de merknaam opvallend aangebracht op het achterste schutbord. 

Prachtig opgeknapt is deze Opel Blitz-vrachtwagen, een belangrijk model bij de Duitse wederopbouw.

Op basis van de 02-serie van BMW maakte Baur deze cabriolet met rolbeugel.

Een BMW 2002 van de eerste serie, nog met ronde achterlichten.

Het snelle topmodel van de reeks, de 2002 tii.

De parade van oude auto's zat vol met tegenstellingen.

Charme
Een evenement als dit trekt altijd de bekende klassiekers, zoals de open wagens van MG, Triumph en Mercedes-Benz. Je kunt ze elk jaar op de foto zetten. Gezinswagens van de jaren vijftig en zestig hebben zo hun eigen charme met nostalgische namen als Opel Olympia Rekord, Austin 1100 Glider en Triumph Dolomite of - wat minder bijzonder klinkend - Peugeot 203. Oude Japanners zijn minder vaak vertegenwoordigd. Ook deze dag. Des te aardiger is een klein rood, open sportwagentje dat doet denken aan een MG. Het is een Datsun Fairlady, stamvader van wat zou uitgroeien tot de beroemde Z-reeks van Nissan. De voorzichtige lentezon maakt het vandaag mogelijk met de kap naar beneden te rijden. Ook de andere cabrio's kunnen zich laten zien zoals ze graag doen, met het dak omlaag. Hoewel natuurlijk geen echte cabriolet - anders dan stalgenoot Caravelle - doet een Renault 4CV Découvrable graag mee in het gezelschap.
 

 Een Opel Olympia Rekord modeljaar 1956.

Een Austin 1300, die in Nederland als Glider door het leven ging, hier in de Mark II-uitvoering van medio jaren zestig. 

Van de Triumph Dolomite zijn er niet veel meer overgebleven. In die tijd maakten de Engelsen belabberde auto's. 

Deze gewone familiewagen had toch een fraai gestileerd herkenningsteken - een leeuwenkop - op de motorkap. 

De Datsun Fairlady is een tamelijk onbekende verschijning op onze wegen.

Het concept van deze open sportwagen hadden de Japanners van de Engelsen afgekeken. 

De Volkswagen Karmann Ghia met open kap blijft een schoonheid. Het metalen dashboard is kenmerkend voor die tijd.  

Twee MG B's met verschillende voorkanten. De auto rechts is, gezien de zijlichten, een Amerikaanse uitvoering.  

Van voren zie je bijna niet dat dit toch een halve cabriolet is, deze Renault Découvrable.  

Wel een luxe open kap, maar slechts één remlicht in het midden, boven de nummerplaat. 

De Renault Caravelle is een echte cabriolet. De motor zit achterin. Het rekje achterop compenseert de kleine kofferruimte voorin.  


Legervoertuigen
De Zoetermeerse oldtimerdag heeft elk jaar een thema. Dit keer is dat ‘de bevrijding’. Leden van de vereniging Keep them Rolling koesteren oude legervoertuigen. De vereniging bestaat sinds 1972 en stelt zich ten doel militaire vaar-, voer- en vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog te restaureren en te onderhouden. Een klein deel van de gezamenlijke collectie is naar Zoetermeer gebracht. De eigenaren hebben zich militaire uniformen aangemeten om in de sfeer te blijven. Het bekendste voertuig uit die tijd is natuurlijk de Jeep, gebouwd door zowel Willys-Overland als Ford. Beide fabrikanten maakten de auto’s volgens standaardspecificatie van het Amerikaanse leger. De onderdelen waren uitwisselbaar. Een Ford is te herkennen aan de merknaam op het achterste schutbord. Wie echter heel dichtbij komt of zo’n Jeep uit elkaar haalt, zal zien dat er bij de Fords op vrijwel elk klein onderdeel een F staat, tot en met op de koppen van bouten. Zo kon bij een kapot onderdeel gemakkelijk worden vastgesteld uit welke fabriek het afkomstig was. Kenners beweren dat de kwaliteit van de Ford Jeeps beter was dan die van de Willys.
De legervoertuigen doen niet mee aan de tocht, maar trekken met hun statische optreden veel belangstelling. Een eigenaar van een oude Austin ziet meerijden ook niet zitten. "Hij kan niet zo hard en vorig jaar kwam ik pas om vijf uur aan, toen was iedereen al weg", is de rechtvaardiging.
 

Een Dodge legertruck en twee Jeeps, waarvan de linker op de foto een Ford is.

Aan het achterpaneel en een plaatje op het dashboard is de Ford van de Willys te onderscheiden.

Keep them Rolling houdt de oude voertuigen in goede staat.

Een Chevrolet van het Amerikaanse leger.

De oude voertuigen worden bewaard met inbegrip van alle zaken die erbij horen.

Dergelijke auto's rijd je niet met gewone kleren aan. Daar hoort een militaire outfit bij.

Via zijn merken GMC en Chevrolet was General Motors nauw betrokken bij de oorlogshandelingen.

De Austin blijft op de parkeerplaats achter. Meedoen met de rit kost te veel tijd voor deze bejaarde vierwieler. 

Mooie details als de merkaanduiding op de grille en het vignet van de AA, de Engelse Wegenwacht.

Afwijking
Over interesse hebben de leden van de Rootes-vereniging evenmin te klagen. Midden in de Dorpsstraat staan enkele modellen van de merken die tot dit Britse concern behoorden: Hillman, Sunbeam en Humber. Helaas ontbreekt het vierde merk, Singer. Ze zijn op en top Brits, met bij de luxe modellen een houten dashboard en bij de goedkopere het instrumentenpaneel in het midden, passend bij de versies met zowel rechts als links stuur. De snelheidsmeter zit echter helemaal rechts, uitgaande van het moederland. Zo'n stuur links is toch een afwijking...
Op de voorruit ligt een informatieblad met informatie over de auto’s en de club. Dat zie je trouwens meer: eigenaren die geïnteresseerden graag wat achtergronden willen meegeven. Het meest gedetailleerd is het informatieblad op de ruit van een Rolls-Royce Silver Wraith. Het vermeldt dat de auto op 6 november 1946 is afgeleverd, dat het koetswerk bestaat uit aluminium op hout en dat Hooper de koetswerkbouwer is geweest. Voor wie het in de boeken wil nazoeken: het designnummer is 8034 en het nummer van het koetswerk 9241. Het oorspronkelijke kenteken is HYY80. Het is waarlijk een adellijke automobiel. Daarin hoor je natuurlijk in aangepaste kledij te rijden!
 

De Hillman Minx Mark VII van 1954 was één van de laatste van deze modelserie.

De opvolger kreeg een veel moderner gelijnd koetswerk. Deze is van 1959.

Een lang vergeten naam: Hillman. Rechts het internationaal toepasbare instrumentenbord.

Binnen de Rootesgroep was Humber het luxe merk. De Super Snipe Series III met dubbele koplampen is van 1961.

De achterzijde met zijn gekromde C-stijl is typerend voor dit model. 

Een luxe houten dashboard en een achteruitrijlamp boven de nummerplaat.

Sunbeam was de sportieve tak van het concern. Dit is de Rapier, de snelle variant van de Hillman Minx.

Ook hier weer een mooi houten dashboard. Vergelijk dat met het simpele paneel van de Minx hierboven.

Twee generaties Rapiers naast elkaar. De rechter auto is van de jaren '70.

De Hillman Imp had de motor achterin en een opklapbare achterruit.

Deze auto is voorzien van enkele accessoires als een zonneklep en spatlappen. Beide waren ook destijds bijzonder. 

Rolls-Royce Silver Wraith met Hooper-koetswerk, te herkennen aan de vorm van het achterzijruitje.. 

Voor de gelegenheid hebben de berijders zich een passend kostuum aangemeten. 

Hobby
Ieder z’n hobby, op eigen wijze ingevuld. Dat is de rode draad bij deze bijeenkomst. Auto’s uit lang vervlogen tijden blijven bestaan lang nadat hun eigenlijke functie als vervoermiddel is komen te vervallen. Via manifestaties als deze laten liefhebbers ook anderen de vruchten van hun hobby delen. De plaatselijke Fiat 500-dokter laat zien dat het herstellen in de oorspronkelijke staat niet de enige mogelijkheid is zo'n oudje lief te hebben. Hoe je de liefde ook bedrijft, één keer per jaar is het hartje van het oude Zoetermeer de plaats van samenkomst om ervaringen te delen en uit te dragen. Om te kijken en bekeken te worden.

N.B. Sommige auto's zijn elk jaar present. Ze zijn dit keer niet op de foto gezet maar staan bij de verslagen van voorgaande jaren.
 

Inderdaad, een bijzondere sportwagen, deze Jensen Interceptor III.. 

Hoewel echt Brits, doet de lijn Italiaans aan. Geen wonder, het ontwerp is van Carrozzeria Touring.  

Een Bugatti zie je eveneens niet iedere dag, zeker niet op een parkeerplaats achter Albert Heijn, zoals vandaag. 

Van begin jaren zestig is deze Chevrolet Corvette met niet-standaard wielen. 

Ook de wielen van deze Ford Thunderbird zijn niet origineel, maar het dashboard wel !  

Een Pontiac Grand Le Mans en Buick Riviera van begin jaren zeventig zijn Amerikaanse "young timers". 

Wat afmeting, lijnvoering en restauratie betreft is deze Jaguar een indrukwekkende verschijning.  

Links een Jaguar XJ 6 Series I en rechts een Mark II. 

Een opmerkelijke verschijning, de Volvo 1800S, destijds populair door gebruik in de TV-serie The Saint.  

Links: sierstrip en deurklink lopen in elkaar over. Rechts: een verwijzing van de eigenaar naar de TV-serie.  

De Volvo P544 - de Kattenrug - was vroeger een veel vaker geziene weggebruiker dan de 1800S.   

Een geheel andersoortige Volvo, een appeltjesgroene 66 Stationcar die het Nederlands hart goed doet.  

De Fiat 500-dokter geeft de oudjes een tweede, soms exotisch, leven. 

  Als dat geen autoliefde is, wat is het dan? Gewoon: handel!  

  Een oude Franse en Nederlandse autobus completeerden het geheel.