Oldtimerdag 2009

Zoetermeer (NL)



 
●  Jaarlijkse bijeenkomst klassiekers
●  Impressie van auto's en eigenaren
●  Old timers en young timers
●  Oude hulpverleningsvoertuigen

 
mei 2009

 

  


Een bezienswaardig allegaartje
 

Het is een traditie geworden, de oldtimerdag die de winkeliersvereniging van de Zoetermeerse Dorpsstraat jaarlijks organiseert. Zaterdag 16 mei 2009 was het weer zover. Liefhebbers tonen er hun auto's en andere liefhebbers komen ernaar kijken. De organisatie doet niet moeilijk. Elke klassieker is welkom, of het nou een model van tachtig jaar oud of een 'young timer' is. Zoveel zielen, zoveel vreugd. Het resultaat is een bonte stoet gemotoriseerde vierwielers. Geen exclusiviteiten weliswaar, maar niettemin een bezienswaardig allegaartje. 
De dag bestaat uit een toerrit door de omgeving en een presentatie van het vele huisvlijt. Want bijna elke bezitter is zelf aan de slag geweest om de auto in toonbare staat te maken of te houden.

"Twaalf jaar werk", verklaart de bezitter van een donkerrood met zwarte Mercedes-Benz 170S als reactie op de vele complimenten van de omstanders. Hij kocht de auto als wrak. Nu is het één van de mooiste modellen van de dag. Bijna te mooi om te gebruiken. "Een auto is om mee te rijden, daar doe je het voor", vindt hij. Vorig jaar reed hij ermee, als kroon op het werk, naar het Mercedes-museum in Stuttgart. De auto had moeiteloos onderdeel kunnen zijn van deze verzameling, zo mooi is het opknapwerk uitgevoerd. Perfectie lijkt de maatstaf te zijn geweest. De auto is van 1950, maar heeft nog vooroorlogse lijnen. De 'losse' koplampen zouden snel daarna uit de mode raken. Op de zijkant zit een klein geboortebewijs: een metalen plaatje dat aangeeft dat de auto destijds in Sindelfingen is gemaakt. Daar staat de grootste Mercedes-fabriek van Duitsland, al bijna honderd jaar.
Met als startnummer 91 zoekt de Mercedes nog even plaatsje op het parkeerterrein. De zon priemt zich af en toe door het wolkendek heen en maakt de rode kleur extra briljant.
 

Puntgaaf: deze Mercedes-Benz 170S. Alleen de oranje richtingaanwijzers zijn er later op gezet om ermee te mogen rijden.

De twaalf jaren werk is eraan af te zien. Alles is even gaaf. Misschien nog wel mooier dan destijds.

Op de kofferklep de ster met daaronder de typeaanduiding. Een plaatje op de zijkant verraadt de geboorteplaats: Sindelfingen.

Trots
Even verderop treffen we de eigenaar van een DKW F93. Hij is niet minder trots, maar heeft in zijn DKW heel wat minder uren gestoken. Twee jaar geleden kwam hij de auto bij toeval op het spoor. Iemand sprak hem aan over zijn klassieke Opel Kadett Coupé LS van 1969 en vertelde dat hij nog een oude DKW wist te staan. "Mijn interesse was meteen gewekt toen ik hoorde dat de auto te koop stond". De eerste aanblik was niet meteen overweldigend. Op de auto lag een vingerdikke laag stof en vuil. Die bleek echter als beschermlaag te hebben gewerkt. Het koetswerk was goed geconserveerd. "Het is nog de originele lak", licht hij toe. Alleen bij de bumpers was nog wat werk te doen.
De DKW behoeft wat extra zorg. Je kunt er niet zo mee naar de pomp rijden. De tweetaktmotor gebruikt mengsmering. "Die maak ik zelf door olie en benzine in de juiste verhouding te mengen". Gelukkig volstaat normale loodvrije benzine, dat wel. Als hij even later de sleutel omdraait, pruttelt de driecilinder als een zonnetje. De fabrikant beweerde destijds dat zo'n driecilinder tweetakt eigenlijk net zo rustig loopt als een zescilinder viertakt. Vandaar de aanduiding 3=6, met een goudkleurig logo op het dashboardkastje aangebracht. Van dit model zijn er niet zoveel gemaakt. De DKW is een duurdere versie met neerdraaibare achterste zijruiten. Feitelijk is het een hardtop. Anders dan bij eerdere series van het model scharnieren de deuren aan de voorzijde. De auto heeft nog niet de panoramische voorruit die enkele jaren later in de mode kwam. 
 

De DKW 3=6, zonder middenstijl, dus feitelijk een hardtop.

Rechts het eenvoudige, metalen dashboard met in het midden een staande achteruitkijkspiegel.

De auto verschijnt probleemloos en zonder de beruchte blauwe walm van een tweetakt aan de start van de toerrit.

Een gesprek over deze Kadett LS was de aanleiding voor de koop van de DKW. 

Liefhebbers
Het Zoetermeerse evenement brengt vele soorten liefhebbers bij elkaar. Sommige houden van exclusieve sportwagens, andere juist van vroegere alledaagse familiewagens. Voor de hobby maakt het niet uit, voor de nauwgezetheid van het opknappen evenmin. Net als de rood-zwarte Mercedes trekt een gebroken witte Renault Dauphine de aandacht vanwege de vlekkeloze uitvoering. Destijds waren de auto's berucht om hun roestvorming. Mede daardoor werd de export naar de Verenigde Staten een ramp. Maar deze liefhebber heeft het roestspook weten te bedwingen. Een stuk historie wordt zo levend gehouden. De Dauphine was met zijn elegante lijn een succesvolle auto, al was de wegligging door de motor achterin niet ideaal. Roosters bij de achterdeuren moesten zorgen voor voldoende toevoer van koellucht voor de motor. 
De Dauphine doet mee aan de toerrit. Een even verderop geparkeerde Renault 4CV laat die opdracht aan zich voorbij gaan. Misschien heeft de eigenaar niet meer zoveel lol in zijn auto, want achter de voorruit ligt een kartonnetje met daarop "Te Koop" en een 06-nummer. De 4CV ziet er mooi uit en is een symbool van de Franse (auto)historie. Tussen 1947 en 1961 maakte het wagentje de Franse bevolking mobiel, zoals de Fiat 600 dat in Italië deed en de Kever in Duitsland.
 

Een werkelijk schitterend opgeknapte Renault Dauphine, zonder een enkel roestplekje. Dat was destijds uniek.

Ronde lijnen domineren het profiel. De Dauphine was bepaald een populair model tussen 1956 en 1967.

Achter de voorste nummerplaat huisde het reservewiel. De nummerplaatverlichting achter zat midden op de nummerplaat.  

Let op de bevestiging van de velgen, de banden met witte vlakken en het parkeerlicht: achter rood, voor wit.

De getoonde versie is één van de vroegere modellen.

Het technische concept van de Dauphine borduurde voort op de 4CV, in 1947 uitgebracht.

Kever
Sprekend over de Volkswagen Kever: van de 21 miljoen verkochte exemplaren rijden er nog altijd een fors aantal rond. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je er bij bijeenkomsten als deze één of meer tegenkomt. Een Kever is eigenlijk zo vertrouwd dat hij weinig aandacht trekt. Behalve als de eigenaar zijn klassieker heeft opgetuigd met verschillende opvallende accessoires, zoals een skihouder, een extra bagagerek, een zonneklep of kapjes boven de koplampen. Het NL-plaatje geeft aan dat het om een model uit 1969 gaat.
Ooit was de Kever ook de inspiratiebron voor de allereerste Porsche. Het model 356 van eind jaren veertig was onderhuids op Kever-techniek gebaseerd. Het succesvolle sportwagenmerk ging daarna de techniek en het koetswerk verder verfijnen. Dat het resultaat er mocht zijn, bewijst een glimmend zwarte 1600 Super.
 

In de winter was de luchtgekoelde motor een uitkomst. Met deze beugels kon je zelfs ski's vervoeren. 

Voor de zomertijd bood een zonneklep uitkomst. Niet standaard uiteraard, net zo min als de kappen bij de koplampen. 

Porsche 356 met een grotere motor dan oorspronkelijk, namelijk maar liefst 1600 cc. 

De auto van deze liefhebber heeft bijzondere reflectoren boven de (kleine) amandelvormige achterlichten.  

Amerikanen
Niet alleen Porsches, ook Amerikaanse auto's hebben nooit over belangstelling te klagen. Dan maakt het niet uit om wat voor model het gaat: een "hoge hoed" uit de jaren twintig of een "slee" van dertig jaar daarna. Hun vinnen en grote vlakken metaal trekken direct de aandacht. Ook de ronde modellen uit de jaren veertig zorgen voor bewonderende blikken, net als de gespierde exemplaren uit de jaren zeventig. Mustang, Thunderbird, Corvette en Pontiac GTO: het zijn allemaal begrippen geworden die ook de niet gespecialiseerde liefhebber kent. Een parade als deze is een mooi moment om je liefde ook aan anderen te laten zien. Enkele modellen doen mee aan de rit, een paar andere houden het liever bij een statische aanwezigheid. Eén van de opvallendste Amerikanen is een Chevrolet Pick-up, voorloper van het type auto dat afgelopen jaren in Amerika uitgroeide tot het modale vervoermiddel. Opmerkelijke details zijn de mooi afgeronde cabine met hoekraampjes en de zonneklep boven de voorruit.
 

De A-Ford was de oudste deelnemer aan het evenement. Hij komt vaker bij bijeenkomsten (foto rechts).

Een Buick Eight, een reusachtige coupé met relatief erg weinig binnenruimte. Maar wel veel aanzien!  

Juist de achterkant beklemtoont de afmetingen van het model. Voor Europese begrippen zijn het reuzen van de weg.  

Een klassieke Dodge rijdt de winkelstraat in om een parkeerplekje te vinden. Op deze dag mag dat.  

Let op de motorkapmascotte van deze Dodge Coronet 1952. Rechts de zonneklep, in de kleur van de auto.  

De Amerikanen zijn direct aan hun uiterlijk te herkennen. Rechts het opvallende reservewiel van een Ford Thunderbird.  

Niet alleen personenwagens zijn welkom. Deze Chevrolet Pick-up misstaat niet in het gezelschap. 

Een verhuurbedrijf presenteert een selectie van zijn trouwauto's, waaronder deze Chevrolet Impala SS Convertible.

Niet minder imposant is deze Cadillac met zijn reusachtige vinnen.

Niets aan deze auto is eenvoudig van vorm, noch de grille met torpedovormige sierelementen, noch het dashboard.

Een Pontiac GTO die het merk het stoere imago gaf waarvan niets meer is overgebleven. Binnenkort bestaat Pontiac niet meer.

Zo'n oranje 'monster' krijgt natuurlijk veel aandacht. Rechts: let op het indrukwekkende front.

Trouwauto
Veel klassieke Amerikanen doen dienst als trouwauto. Een verhuurbedrijf laat een paar mogelijkheden zien in de vorm van een open Chevrolet of gesloten Cadillac. Maar wie kiest voor chic, komt al snel uit bij een Rolls-Royce. "Wat voor een model is dit?", vraagt een belangstellende. "Een Rolls-Royce", is het antwoord van de chauffeur die het slagschip net even een stukje heeft verplaatst. Voor de meeste bruidsparen is zo'n antwoord toereikend, maar als je liefhebbers in de buurt hebt, kom je er niet mee weg. De grijs met rode limousine is een zescilinder Rolls-Royce Silver Wraight van 1956, weet hij eraan toe te voegen. Dat cilinderaantal krijgt een extra accent, omdat men bij een Rolls-Royce meestal aan acht cilinders denkt. Een andere bijzonderheid is de geknielde uitvoering van de Spirit of Ecstacy op de radiator.
Naar hedendaagse maatstaven zijn de achterlichten belachelijk klein, niet zo heel veel groter dan het beroemde beeldmerk in het midden van de achterbumper. Tussen voorbank en achtercompartiment zit een glazen scheidingswand, die vandaag de dag natuurlijk niet meer wordt gebruikt. In vroeger jaren konden de passagiers met elkaar spreken zonder dat de chauffeur meeluisterde. Want een Silver Wraight reed je natuurlijk niet zelf!
Voor minder veeleisende klanten biedt de verhuurder ook een Bentley aan. Een gewone, als dat woord tenminste op een dergelijk merk van toepassing is. Om de hoek heeft een particulier zijn Silver Shadow geparkeerd. Helemaal vlekkeloos is de auto niet. Een roestplekje her en der bewijst dat de roem weliswaar onsterfelijk is, maar de bijbehorende producten niet helemaal.
 
 

De Silver Wraith is een gigantische auto, maar heeft toch slechts zes cilinders.

Naar huidige begrippen heeft de auto opmerkelijk kleine achterlichten.

Leer en hout, hoe kan het anders. Rechts de geknielde variant van de bekende radiatormascotte. 

Prachtige koetswerklijnen aan de voorkant en het beroemde beeldmerk met de twee R'en midden op de achterbumper.

Een eenvoudige Bentley...Niet eens het model met verlengde wielbasis. Maar wel in uitmuntende staat.

Een Rolls-Royce Silver Shadow van tweede helft jaren zestig is inmiddels natuurlijk ook een klassieker.

Ruzie
Als we even stilstaan bij één van de geparkeerde Dafjes, vangen we op dat er ruzie is binnen de club enthousiastelingen van ons vaderlandse automerk. Aard en omvang blijven onduidelijk, maar de eigenaar van een mooie 55 laat weten 'gebrouilleerd' te zijn met de Daf Club Nederland. De wond is kennelijk nog vers, maar behoorlijk diep. "Gelukkig heb ik gisteren de stickers van de club nog van de achterruit kunnen halen", legt hij zijn buurvrouw Daf-bezitter uit. Zij behoort kennelijk ook tot de schare gebrouilleerden en onderschrijft de wijsheid van zijn beslissing. In plaats van de ongewenste sticker zit er nu een plakplaatje van een een ander club op het achterdeksel. "Wel een rare plek", krijgt hij te horen. Hij spreekt het niet tegen en legt eerlijk uit: "Onder de sticker zit een roestplekje. Het was te kort dag om het nog te repareren. Dat doe ik later wel. Maar voor vandaag moest ik het toch even snel wegwerken". Natuurlijk, een liefhebber toont zijn geliefde van de beste kant. Dat mag, want verder ziet de auto er tot in de puntjes verzorgd uit.
Tot welke groepering de liefhebbers van de andere aanwezig Dafjes behoren, hebben we maar niet gevraagd.
 

Deze Daffodil is in twee kleuren blauw uitgevoerd en heeft een kunststof vouwdak.

Een Daf 55 Coupé wacht op de beurt om te starten aan de toerrit. 

Twee originele kleuren uit het aanbod in de jaren zeventig. Het gaat in beide gevallen om de laatste modellen van Daf.

Het topmodel van Daf, een 66 Marathon Coupé met 1300 motor, te herkennen aan de zilveren streep en extra lampen.

Thema
De winkeliersvereniging geeft de jaarlijkse oldtimerdag altijd een speciaal thema mee. Dit jaar was dat hulpverlening. Zo heel veel houdt het allemaal niet in, leert de ervaring van de afgelopen jaren. Het is vooral een accentje. Maar daardoor komen er wel weer wat bijzondere modellen. De civiele hulpverlening kreeg vorm via een indrukwekkende International brandweerwagen, een oude politie-Porsche en een auto uit de historische collectie van het Rode Kruis. Verder waren er enkele militaire voertuigen, waaronder een originele, compleet uitgeruste Jeep en een door Minerva in België gemaakte Land-Rover. De berijders van de Jeep hadden zichzelf van een bijpassende outfit voorzien. Je bent enthousiast of je bent het niet, nietwaar?
 

Ford Transit Ziekenwagen, een auto uit de historische collectie van het Rode Kruis. 

Een verder weinig spectaculaire VW Transporter van de Duitse brandweer. 

Een oude politie-Porsches uit de tijd dat de KLPD nog gewoon Rijkspolitie heette. Het oranje is wat verkleurd. 

De Targa had in deze uitvoering in plaats van een grote achterruit een plastic hoes. 

Een brandweerauto van het Amerikaanse merk International.

Op verschillende fronten week de Belgische Minerva af van de originele Land-Rover.  

In Nederland kom je een dergelijke auto niet vaak tegen.  

Geen enkele luxe aan boord; alleen het allernoodzakelijkste instrumentarium.   

 De berijders van deze Jeep hadden zich aan de auto aangepast. Let op de gigantische antenne.   

De originele Willys Jeep had een volle bepakking.

Sportwagens
Verschillende liefhebbers zijn jaar na jaar van de partij. Verscheidene Britse sportwagens hebben we ook in eerdere edities van de manifestatie kunnen bewonderen. Ze trekken altijd veel bekijks en dat is niet verwonderlijk. Een MG A en B of een Triumph TR spreken altijd tot de verbeelding. Al helemaal als een luxe picknickmand op het extra bagagerekje achterop een plaatsje heeft gekregen. Aangepaste kleding hoort bij het uiterlijk van de liefhebber. Als het weer zich van de beste kant laat zien, is een toertocht met de kap open natuurlijk het summum. Dáár doe je het allemaal voor. En wil je vooral anderen van je hobby laten meegenieten, dan parkeer je de auto de hele dag op één van de aangewezen plaatsen. Bewonderende blikken doen immers ook veel.
 

Britse klassiekers zoals een MG A krijgen altijd weer veel aandacht.

De picknickmand en bijpassende hoedjes zijn vanzelfsprekend.

Een Triumph TR4 gaat van start. Het dak open, hoewel de thermometer niet veel meer dan 15 graden aangeeft.

Bij een Britse klassieke sportwagen (weer een TR4) hoort natuurlijk een houten dashboard. 

De Austin Healey staat de hele dag te pronken. Let op de extra luchtinlaat op de motorkap.

Draadspaakwielen geven een extra sportief accent, maar zijn door de vleugelmoeren wel gevaarlijk.

Morgan is altijd een bijzonder automerk geweest. Deze driewieler had de motor open en bloot aan de voorkant.

Jammer genoeg stond de auto wat verscholen in een zijstraatje. Zo´n bijzonderheid verdient een betere plek.

Een bijzondere vooroorlogse Rover met opmerkelijk lange wielbasis.


Jeugdjaren

Wat heet klassiek? Een auto van dertig of veertig jaar oud is ook al een krasse dame of heer en komt bij een bijeenkomst als deze zeker tot zijn recht. Verschillende auto's brachten vele bezoekers weer even terug in hun jeugdjaren. Een luxe BMW van toen valt nu op door zijn eenvoud, het bruin van een Mini (aan binnen- en buitenkant) verwijst direct naar de jaren zeventig en een Rover 3 Litre Coupé onderstreept dat de nieuwe mode van vierdeurs coupés al heel lang geleden is uitgevonden. Een Fiat met middenmotor is inmiddels ook een bezienswaardigheid. En dat het gebruik van lichte materialen van deze tijd zou zijn, is regelrechte onzin. Het al lange tijd overleden merk Panhard bracht in de jaren vijftig auto's van aluminium. De Dyna had maar twee cilinders, maar was een volwaardige familiewagen die ook nog eens een behoorlijke topsnelheid kon halen. Elk jaar is één zo'n auto van de partij. Ook dit jaar weer. Ieder jaar weer is de aanloop groot en doet de liefhebbende eigenaar zijn verhaal. Zijn auto past perfect bij dit bezienswaardige allegaartje dat de winkeliers ons opdienen.
 

De BMW 2000 was destijds een luxe wagen, maar ziet er nu eenvoudig uit.

De ti sloeg op extra vermogen, bij de luxe versie plakte men er gewoon ´lux´ aan vast.

Lancia 2000 Coupé met Italiaans mooie lijnen en de "handtekening" van ontwerper Pininfarina op de flanken.

Zo maak je zelfs van een buitenspiegel en van lampen vormgevingstechnische hoogstandjes.

Inmiddels een klassieker, een originele Mini, nog met kleine wielen.

Bij de Rover 3 Litre Coupé werden de sierbiezen met de hand geschilderd.

De ruitenwissers gingen over de raamlijsten heen en lagen op de carrosserie. Rechts de bijzondere lichtopstelling.

De Italiaan Michelotti tekende voor het koetswerk van de Triumph Herald, voor velen ook een jeugdherinnering.

Bertone ontwierp de Fiat X 1/9 met overduidelijke wigvorm en motor middenin.

Geen young timer, maar een old timer: deze Fiat 500C Topolino van midden jaren vijftig. 

Deze Panhard Dyna Z is een vaste gast van de jaarlijkse manifestatie  (► Grotere foto's van deze Panhard)

Met zijn alumunium koetswerk en bijzondere vorm is de auto voor velen een bezienswaardigheid.

Een prachtig opgeknapte Opel Blitz vrachtwagen is misschien wel net zo mooi als een klassieke sportwagen.

Zelfs de snackbar was in stijl: een oude Mercedes-Benz chassis-cabine met opbouw.

 

 

  Gerelateerde webpagina's:

 

 

De voorspelbaarheid van een traditie
 
De jaarlijkse oldtimerdag in Zoetermeer trekt veel
deelnemers die ieder jaar meedoen. Toch zijn er
soms verrassende 'nieuwkomers'.

mei 2019

 

 

Het enthousiasme is zeker echt  
 
Soms bedriegt de schijn en word je bij het zien van
een opmerkelijke auto op het verkeerde been gezet.
Zo ook tijdens de oldtimerdag in Zoetermeer. 
 
mei 2018

 

Ieder zijn liefde
 
Foto-impressie van enkele bijzondere deelnemers
aan de jaarlijkse old timerbijeenkomst georganiseerd door
de winkeliersvereniging van de Zoetermeerse Dorpsstraat.

mei 2016

 

 

Geen dak boven je hoofd

De jaarlijkse oldtimerdag in Zoetermeer stond
dit jaar in het teken van cabriolets. Het schitterende
weer maakte het open rijden tot een feest.

mei 2014

 

Een vleugje Amerika
 
Impressie van de jaarlijkse oldtimerdag in
Zoetermeer met in 2013 speciale aandacht
voor Amerikaanse auto's van weleer.
 
 
mei 2013
 

 

Engelse auto's in het zonnetje
 
Impressie van de jaarlijkse oldtimerdag in
Zoetermeer, georganiseerd door de plaatselijke
middenstand, met dit jaar veel Engelse auto's..
 
 
mei 2012
 

 

Kijken en bekeken worden
 
 Impressie in woord en beeld van de jaarlijkse
oldtimerdag in het oude dorp van Zoetermeer
met een bonte verzameling oude auto's.
 
 
mei 2010

 

Pronken en kijken in Zoetermeer

Foto-impressie van de jaarlijkse oldtimerdag,
waarbij in 2007 het accent lag op Italiaanse modellen,
maar ook vele andere auto's hun opwachting maakten.

mei 2007