Onderweg in Amerika

Washington-Maryland-Pennsylvania-New York
Vermont-New Hampshire-Maine (USA)


● 
Taxi's in Washington
●  Auto's voor de post
●  Oude en nieuwe Jeep pick-up
●  Klassieke Volkswagens
●  Foodtrucks
● 
Campers en andere exclusiviteiten    

 
augustus 2019
 

  


Opmerkelijke ontmoetingen: het vervolg 
 

Najaar 2018 maakten we een reis door het westen van de Verenigde Staten. Onderweg zagen we allerlei opmerkelijke auto’s, nog afgezien van het sterk verschillend straatbeeld met veel pick-ups en SUV's. Een aantal van die ontmoetingen legden we toen vast. Dat overzicht krijgt nu een vervolg op basis van een reis aan de oostkust. Ook hier weer veel grote auto's, vooral op het platteland. Op de parkeerplaats van de supermarkt staan meer pick-ups dan je een heel jaar in Nederland ziet. Hieronder een aantal van die bijzondere ontmoetingen. 
 



Reismaatje

Ons reismaatje voor twee weken is dit keer een Ford Escape, het model dat we in Nederland kennen als Kuga. De auto van verhuurmaatschappij Alamo is zwart. In dit geval wil dat zeggen: helemáál zwart. Tot en met de achterramen en wielen. Alleen de grille heeft wat streepjes chroom. Het zal niet ieders smaak zijn, maar als vakantieauto was ons maatje een aangename reisgenoot.

  

  

  

  



Taxi’s met een zilveren veeg

De reis begint in de hoofdstad Washington. Waar gele taxi’s het straatbeeld van New York domineren, zijn ze hier rood met een zilvergrijze dynamische veeg tussen voorwiel en achterkant. Allerlei merken en typen van uiteenlopende jaargangen worden als taxi ingezet. De traditionele Ford Crown Victoria met achterwielaandrijving is al enige tijd niet meer in productie, maar nog wel actief als personenvervoerder. Daarnaast krijgt de traditionele taxibranche concurrentie van Uber, maar die zijn op een sticker na niet anders dan andere auto’s.
 

Japanse modellen vormen een meerderheid, waaronder de hybride Toyota Camry (midden en rechts).

De Ford Crown Victoria is nog steeds niet uitgestorven.


Post vraagt speciaal vervoer

Het museum van de US Post in Washington toont niet alleen verschillende collecties heel bijzondere postzegels. Het geeft ook een overzicht van de historie van het postvervoer over land en door de lucht. Een postkoets, oude postauto’s, vliegtuig, trein en vrachtwagen brengen de geschiedenis tot leven. Een vroege postauto is gebaseerd op de A-Ford, met een fraaie houten carrosserie. Daarnaast staat een postwagen uit de moderne tijd. Die is niet afgeleid van een bestaande bestelwagen, maar speciaal voor de post ontwikkeld. Op basis van een General Motors-chassis maakt Grumman de zogeheten Long Life Vehicle, aangedreven door een Chevrolet-motor. De auto heeft rechts stuur zodat de chauffeur niet hoeft uit te stappen om de post in de brievenbussen te doen die langs de weg staan. Tussen 1987 en 1994 kocht de post er 100.000 met de opdracht dat ze minimaal 20 jaar moesten meegaan. De Grumman verving de postwagen op basis van de Jeep DJ-5. In Bar Harbor in de staat Maine troffen we bij toeval in de tuin bij een huis nog zo’n oude Jeep.
 

Het eerste postvervoer ging met de postkoets.

Een A-Ford ingezet door US-Mail.

De LLV is speciaal voor het postbedrijf ontwikkeld op basis van GM-techniek.

Trein en vrachtwagen vervoeren de post over grotere afstanden. 

Al vroeg kwam daar ook luchtpost bij. 

Jarenlang gebruikte de post een Jeep DJ-5 (met enkel voorwielaandrijving) als postwagen. 


Revival van de Jeep p
ick-up
In de sfeer van de Jeeps blijvend: in de buurt van Chester (Vermont) zien we een klassieke Jeep pick-up te koop staan. Na de oorlog bood de fabrikant niet alleen de bekende terreinauto aan, maar ook andere civiele versies zoals een stationcar en pick up. Dit is een mooi behouden exemplaar. Eerder op dezelfde dag - is het toeval? - zagen we bij de dealer in Bennington de nieuwste pick up van het merk. Een vertrouwde naam is daarvoor van stal gehaald: Gladiator. De basis is de Wrangler.
 

Een fraaie Jeep pick-up, goed gerestaureerd. 

De auto stond te koop. Wat de wagen moest opbrengen, stond er niet bij.

Net als de 'gewone' Jeep heeft ook de bedrijfsversie vierwielaandrijving. 

De pick-up is terug van weggeweest, de naam Gladiator is weer van stal gehaald.

De wagen heeft een dubbele cabine en relatief kleine laadbak. 

De pick-up (links) is gebaseerd op de Wrangler (rechts). 

Naar Amerikaans gebruik staan veel nieuwe auto's ook bij Stephens buiten voor het pand.


Liefhebber, verkoper, verzamelaar

We rijden in het plaatsje Wayne in de staat Maine als aan de rechterkant bij een woonhuis een garage opvalt waarin vier bijzondere auto’s staan gestald. De deuren staan open. Ervoor staat een oude Volkswagen Kever. Ze blijken eigendom van een man die zijn geld verdient met het verkopen van nieuwe Porsches. In Florida! Hij doet dat de helft van het jaar. In zijn garage hier staan twee Porsches 356, een 911 en een Volkswagen T1 pick-up met dubbele cabine. Die laatste is zijn favoriet. Wat verscholen staat er nog een vijfde auto, een Triumph Spitfire. Ze zijn allemaal schitterend gerestaureerd, niet door hemzelf overigens. De motor van de T1 is onlangs gereviseerd en lijkt wel nieuw. Ook van binnen ziet alles er perfect uit. Alleen jammer dat zijn hond wat minder zuinig is op de bekleding van de dichte Porsche, laat hij weten. Het dier wil graag krabben en dat is te zien. Aan de overkant van de weg staat nog een oude Kever. We hebben er niet naar gevraagd, maar het kan geen toeval zijn. De zwarte Kever is trouwens van 1955 en als Amerikaanse versie herkenbaar door de richtingaanwijzers en de zogeheten sealed beam koplampen.
 

Als je dit in het voorbijrijden ziet, stop je toch even om beter te gaan kijken. 

Een Amerikaanse Kever uit 1955, mét richtingaanwijzers maar nog in combinatie met klein achterruitje.

De eigenaar heeft in totaal vijf auto's in zijn garage staan.

Dit is duidelijk de werkplaats van een liefhebber.

Twee Porsche 356's: een open en een gesloten versie.

De restauraties zijn perfect uitgevoerd. De bekleding moet opnieuw worden gedaan vanwege de hond. 

De Porsche-verkoper heeft geen enkel probleem met geïnteresseerde passanten.

Zijn en mijn favoriet, een T1 pick-up met dubbele cabine, nog zeldzamer dan een busje. 

De motor ziet er uit als nieuw. Dat klopt ook wel in zeker zin: hij is zojuist gereviseerd. 

Aan de overkant van de straat staat nog een oude Kever. 


Klassieker of onderdelenleverancier?

In het oosten van de Vereningde Staten zijn veel plaatsnamen hetzelfde als die in Groot-Brittanië en Ierland. Zo is er ook een Belfast, in de staat Maine. Daar is The Beetle Shop gevestigd, een klein familiebedrijf dat sinds 1977 gespecialiseerd is in Volkswagens Kever en bussen. Ze veranderen oudjes in klassiekers. Werkvoorraad is er voldoende. Dat is nog netjes uitgedrukt. Er staan heel wat afgeschreven Transporters. De meeste missen een onderdeel of wat. Of een halve auto. Misschien worden ze ooit nog opgeknapt, misschien dienen ze als leverancier van onderdelen. Wie zal het zeggen? Tussen de klusobjecten staan een fraaie T1 kampeerwagen en een T3 Synchro. Dat zijn geen alledaagse modellen en best wat geld waard. Er is niemand die er wat over kan vertellen. Als ik wat foto's maak, begint een voorbijkomende vrouw spontaan te vertellen dat ze ooit een kampeerbusje had. Ze bewaart goede herinneringen aan de reizen, maar minder aan het ongeluk dat het einde van haar Volkswagen betekende. Misschien hadden ze ‘m hier nog kunnen opknappen...
 

The Beetle Shop is een klein familiebedrijf gespecialiseerd in oude Volkswagens.

Er staat één Kever, voor de rest handen vol (restanten) van VW-busjes.

Zo'n oud busje - de Volkswagen T1 - is vandaag de dag in deze staat heel wat waard. Zeg zo'n 100.000 dollar.

Een T1 en T2, waarbij de laatste er duidelijk minder goed uitziet.

Er is nog werkvoorraad volop.

Basis voor restauratie of alleen nog goed voor de onderdelen?

Tussen de Volkswagens staat een verdwaalde Alfa Romeo.

Een Transporter synchro met vierwielaandrijving is een echte liefhebbersauto.

Vandaag is de winkel/werkplaats gesloten.


Tegen elk aannemelijk bod

Het bedrijf Twisted Iron Customs aan de Dodge Road (!) in Edgecomb in de staat Maine verkoopt, onderhoudt en repareert auto's, motorfietsen en trucks. Of wat daarvan over is, te oordelen naar wat langs de kant van de weg staat uitgestald. Bij sommige modellen lijkt een oud-ijzerprijs het meest reëel, maar wordt er toch meer voor gevraagd. Vragen is nog niet hetzelfde als krijgen. Het is maar wat de gek ervoor geeft. Een Chevrolet uit 1953 lijkte het beste wat te koop is. Op de voorruit zit een prijskaartje van $ 10500, op de zijruit is het bedrag al gedaald tot $ 7995. Dat is snel verdiend. Voor een Kaiser Jeep M715 van het leger uit 1968 (met wat gebreken...) vraagt de verkoper een kleine $ 2500, maar tegen een ander aannemelijk bod wil hij er ook vast afstand van doen.
Je moet een echte liefhebber van veel knutselen en restaureren zijn wil slagen bij deze handelaar. Hij vertelt dat er wel een paar keer per dag mensen langskomen om interesse te tonen. Hij vindt het best dat we wat foto's maken. We krijgen zijn visitekaartje mee. Voor het geval we belangstelling mochten hebben ...
 

Gewoon langs de kant van de weg, de uitstalling van een handelaar.

Het bedrijf doet in auto's, motorfietsen en trucks.

Dit is verreweg het best uitziende (en meest complete!) aanbod: een Chevrolet uit 1953.

Kun je dit nog serieus een auto noemen?

De wagen rechts is uit 1948. Er zit een prijskaartje op: $ 2,795.-

Helemaal vooraan (voor extra aandacht?): een militaire Kaiser Jeep. Koopje! Nog geen 2500 dollar.

We krijgen een visitekaartje mee, voor als we belangstelling mochten hebben. De kans is niet zo groot...

De website van het bedrijf laat eerlijke foto's zien. What you see is what you get.

 


Geen schuurvondst maar bosvondst

De verhalen zijn legendarisch: in een oude schuur achter een huis staat een decennia lang vergeten waardevolle klassieker. In kennerskringen heet dit een schuurvondst. Tijdens een (pittige) wandeling bij Echo Lake State Park doen we een bosvondst: een verwaarloosde Ford model 1949/1950. Nou mag je dit niet echt de variant van een schuurvondst noemen, want meestal kun je daar nog wel wat mee. Dat is hier maar de vraag. Veel meer dan chassis en een stukje voorkant is het niet. Dit had natuurlijk opgeruimd moeten worden, maar kennelijk voelt niemand zich daartoe geroepen. Dat past wel bij het beeld van het land.
 

Midden in een bos bij aangelegde wandelroutes: een autowrak dat opgeruimd had moeten worden.

Uit de voorkant en het dashboard is op te maken dat het om een Ford uit 1949 of 1950 gaat. 


Husselen met namen
Samenwerking is binnen de auto-industrie geen noviteit. Het gebeurt veel en vaak. Soms leidt dat ertoe dat merken een product van een ander onder eigen naam op de markt brengen. In Amerika liepen we aan tegen twee (bekende) voorbeelden. Het eerste is al weer van enkele jaren geleden, de Volkswagen Routan, inmiddels al weer vijf jaar uit de prijslijsten verdwenen. Het was feitelijk een Dodge Grand Caravan/Chrysler Town & Country, de familiewagen die in Europa bekend staat als Voyager. De naam is ontstaan door de letters van de Europese typebenaming Touran wat door elkaar te husselen.
Een twee voorbeeld komen we tegen op een van de parkeerterreinen voor een winkelcentrum. Het is een Chevrolet City Express (met twee s’en). Die bestelwagen komt ons wel heel bekend voor, hoewel die in Europa niet leverbaar is. Het is dan ook weinig anders dan een Nissan NV200 met een Chevrolet-neusje. In 2018 werd de verkoop gestaakt. De verkopen vielen tegen en Chevrolet liep ertegen aan dat er in de magazijnen onderdelen opgeslagen moesten worden die voor geen enkel ander model van het merk bruikbaar waren.
 

Een flinke maat groter dan de Touran is de Amerikaanse Volkswagen Routan.

Nee, het is geen Nissan, maar een Chevrolet en ja, het is een Nissan en geen Chevrolet.


Amerikaanse sleeën

De SUV'en en pick-ups hebben de Amerikaanse benzineslurpende sleeën als karakteristieke auto's in het straatbeeld vervangen. Toch zie je de grote sedans nog met enige regelmaat, zeker op het platteland, soms vele jaren oud. Hieronder slechts een paar van die karakteristieke ontmoetingen.

Op de route tussen appartement en metrostation in Washington stond deze Mercury Cougar XR7 van begin jaren '70.

Een fraaie en goed onderhouden Lincoln Continental in de buurt van het Capitool in Washington.

Een moderne Ford-sedan bij de politie in Washington en een oude bij het taxibedrijf in Boston.

Het vinyldak moet suggereren dat het een cabriolet is. Ergens bij een winkelcentrum onderweg.

Niet helemaal vergelijkbaar, maar wel echt Amerikaans: een slee van een personenbusje: Chevrolet Express.


Bussen te water

Een toeristische attractie in Boston: een gecombineerde stadsrondrit en -vaart met een amfibische bus, de Duck-toer. De voertuigen zijn replica’s van de 21.000 DUKW’s die het Amerikaanse leger in de Tweede Wereldoorlog gebruikte als bevoorradingsvoertuig tijdens amfibische landingen, zoals bij de Franse kust na 6 juni 1944. De vier letters staan respectievelijk voor ‘ontworpen in 1942’, ‘amfibisch transportvoertuig’, ‘met zeswielaandrijving’ en ‘dubbele achteras’. General Motors was de fabrikant.
Toen in 1994 het idee voor de toeristentrips ontstond, werd gebruik gemaakt van de oude, originele legervoertuigen. Eerst vier, later twintig in totaal. In de praktijk bleek behoud en onderhoud te kostbaar en wilde men daarnaast een zuiniger biodieselmotor. De huidige 28 voertuigen zijn allemaal moderne reconstructies, onder meer voorzien van camera’s aan alle kanten om de chauffeur bij te staan bij het manoeuvreren door de stad. In 1942 kostte één DUKW ruim 10.000 dollar; de replica’s vergen een investering van 700.000 dollar per stuk.
 

De Duck-toerbussen zijn nagebouwd naar het voorbeeld van legervoertuigen.

Een stadstoer betekent ook: te water. 

Instappen doe je aan de achterkant. 

In de oorspronkelijke opzet werden echte oude leger-amfibieën gebruikt. 


Hotels op wielen
Het aantal caravans en kampeerwagens lijkt aan de oostkust geringer dan in het westen, maar ze zijn zo mogelijk nóg groter. Bovendien is er een grote variëteit aan formaten, soorten en uitvoeringen: aangepaste personenbusjes, opzethuisjes op een pick-up en campers van het formaat stadsautobus. Niet zelden wordt achter de camper een personenauto of zelfs SUV meegetrokken. Bij de luxere campers en caravans kunnen de zijkanten uitschuiven voor meer leefruimte binnen.  

Een oude camper op basis van een Toyota in een woonwijk in Washington. 

 

Een 'opzethuis' op een pick-up en een aangepaste bestelwagen. 

Twee assen zijn geen zeldzaamheid en zelfs een drie-asser is mogelijk. 

Kampeerwagen van het formaat autobus, niet zelden met een auto erachtrer. 


Eten uit de bestelwagen

Foodtrucks: hét modieuze fenomeen van deze tijd is alom aanwezig, bijvoorbeeld in de straten van de hoofdstad Washington om de vele ambtenaren tussen de middag een - doorgaans warme - maaltijd te bezorgen. Eind van de ochtend komen ze aanrijden, in de loop van de middag vertrekken ze weer. Een hele straat vol, waarbij elke truck een eigen specialiteit verkoopt. Allerlei merken en vormen van bestelbusjes zijn de basis van de rijdende keukens.

  

  

  

  

 

Een luxeproduct...
In de chique winkelstraat van Boston staat de showroom van Tesla. Het hele productgamma van drie modellen wordt er geshowd. Niet dat er iets onverwacht te zien is, maar de aantrekkingskracht is toch zo groot dat we even naar binnen gaan. 

Te midden van winkels met hele luxe producten: de showroom van Tesla in Boston.

De productie van het 'massamodel', de Tesla 3, komt nu goed op gang.

Met de achterdeuren open komt het bijzondere karakter van de X goed tot uiting. 


De taaie overlever

Afgelopen decennia heeft General Motors afscheid genomen van een aantal van zijn merken. In 2004 werd de laatste Oldsmobile verkocht, in 2009 de Pontiac. Het speciaal gecreëerde merk om de slag met de Japanners aan te gaan, Saturn, sneuvelde in 2010. Buick bleef alleen nog bestaan omdat het merk in China een goede naam heeft. GM concentreert zich op Chevrolet en Cadillac. Alle reorganisaties is het vroegere truckmerk GMC ontlopen. Personenwagens worden niet geleverd, maar wel SUV’s en pick-ups. 
 

  

  

  



En tot slot...

...zijn er nog van die individuele bijzonderheden die erom vragen om op de foto vastgelegd te worden. 

Deze verkoper van gebruikte modellen is van alle markten thuis, de keuze is ruim: Mazda Miata (bij ons MX-5),
Saturn, T-Ford pick-up, Volkswagen Passat en Chevrolet pick-up. 

Een klassieke Mercedes-Benz SL is ook hier een liefhebbersmodel.
Koplampen en bumpers wijken duidelijk af van de Europese uitvoeringen.

Van een forse pick-up kijk je hier na een dag al niet meer op, maar deze is niettemin uitzonderlijk. 

Kleine achterdeurtjes die tegen de richting in open gaan, zijn niet voorbehouden aan de Mazda RX-8
of het vroegere model van de Mini Countryman. De Scion Ion coupé heeft ze ook. 

Een Toyota Solara convertible. In ons continent nooit leverbaar geweest.
De typenaam heeft wel ooit gestaan op een model van het lang overleden merk Talbot. 

In Californië struikel je erover, aan de oostkust is het een exclusief model, de Ford Mustang.

Veel chroom en opsmuk kom je ook tegen bij vrachtwagens. 

Heel wat oude trucks worden nog ingezet voor reclamedoeleinden. Aandacht verzekerd!

Het rook lekker op een parkeerplaats. De bron bleek deze bestelwagen, waarin pizza's werden gemaakt.
Het nummerbord paste daar wel bij. Kennelijk was de versie met een A al vergeven. 

Grote bestelwagens waarbij het ontwerp niet echt belangrijk lijkt te zijn. Je ziet ze met grote regelmaat.

Hier moet je in Manchester zijn voor de Land-Rover Experience. Dat is alleen aan het schildje te zien. 

In het land van de Jeep is de klassieke Britse Land-Rover een buitenbeentje.

Luxe auto's in de dure wijk van Boston: we zagen vele Range Rovers,
de nieuwste G-serie van Mercedes-Benz en een Mercedes-Maybach.

Een BMW Z8 zie je niet dagelijks, zeker niet achteloos aan de kant van de weg geparkeerd.

Met een klassieke of moderne BMW val je hier wel op, zeker als je kiest voor zo'n kleur. 

We kenden 'm al, maar toch nog even een plaatje van de Volkswagen Atlas,
de grote SUV speciaal voor de Amerikaanse markt. 

Subaru is in Amerika veel minder exclusief dan bij ons. Het merk heeft ook een grote SUV in het programma, de Ascent.

Niet echt exclusief, maar gewoon omdat ik het een leuk model vind: de Honda Element. 

Anders dan de versie hierboven zijn bij deze modellen de spatborden gewoon gelakt. 

Five dollar car
Een tastbare herinnering gaat mee naar huis: de Chevrolet Impala SS van 1966. Een échte Amerikaanse auto. In dit formaat zijn er geen importbelemmeringen of vervoersproblemen. De dealer is in dit geval Walmart. President Trump zal het niet leuk vinden, maar ook deze Amerikaan is Made in China. Prijs: een kleine vijf dollar. Aan de aansporing de hele serie te verzamelen, hebben we weerstand kunnen bieden. 
 

 

 

  Gerelateerde webpagina's:

 

Onderweg in Amerika 2018 
 
Vier weken toeren door Amerika. Onderweg zie je dan af en
toe bijzonderheden die erom vragen op de foto gezet te
worden. Een klein beeldverslag van opmerkelijke auto's.
 
september / oktober 2018

 

Geschiedenisles aan de hand van verhalen 
 
In de expositie America on the Move in het
National Museum of American History in Washington
staan voertuigen mét hun verhalen centraal.

augustus 2019

 

Automuseum als stadsontwikkelingsproject 
 
Het museum America on Wheels heeft slechts
één auto in bezit. Toch is er (met steun van de
gemeenschap) een aardig museum tot stand gekomen.

augustus 2019